En toen was het opeens koud in Istanbul, nou ja koud, ongeveer de helft van de dag daarvoor. Van ongeveer 34 graden zakte de thermometer naar 17 graden en je raadt het al...er kwam ook veel water uit de lucht. Dat beloofde een dagje met veel wind te worden, maar dat werd het niet. Want...na regen komt zonneschijn. Tijdens de regen was de wind te onstabiel om te racen, dus werd er gewacht. Het zonnetje brak langzaam door en er werden twee wedstrijden gevaren met een licht windje. Dat ging helemaal niet zo slecht, de eerste wedstrijden eindigden we op een mooie 2de plaats. De tweede wedstrijd begon wederom goed, maar we zakten terug naar de 12de plaats. Zou bij ons aan boord ook de zon doorbreken na een vrij regenachtig jaar??

Vandaag hadden we 3 races. De voorspelling was een licht windje, maar het werd toch een stuk meer. Drie mooie wedstrijden onder strak blauwe hemel en behoorlijke golven. De zon lijkt ook binnen ons team weer wat meer door te breken, want met een 5, 3 en 7 hadden we een mooie stabiele dag. We hadden ook niet de makkelijkste vloot (veel toppers zaten in de blauwe groep, waarin wij ook zaten), dus we kunnen tevreden zijn. Morgen nog 1 wedstrijd kwalificaties en daarna beginnen de finals. Laat die zon nu maar echt doorbreken!

Ciao,

Stevens